บางครั้งความเหงามันก็ อยู่ใกล้กับเรามากน่ะ
ความเหงามันอาจอยู่รอบๆ ตัวเราเสมอแหละ เพียงแต่ คุณจะมองเห็นมัน รึป่าว

เวลาที่เพื่อนอยู่รอบกายเรา มันอาจจะบดบัง ความเหงากับตัวคุณก็ได้ แต่เคยไหม หล่ะ ไม่ว่า จะมีคนอยู่รอบคุณมากเท่าไร แต่คุณยังรู้สึกได้กับ ความเหงา

ฉันเคยได้ ยินประโยคที่ประกอบโฆษณาอยู่ตัวหนึ่งน่ะ ที่ว่า

“ คุณเคยไหม ที่อยากโทรหาใครสักคนโดยไม่รู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใคร ”

ไม่รู้สิ ทำไมฉันถึงได้รู้สึกกับประโยคนี้มากหมาย
อาจเป็นเพราะผมกำลัง เหงาอยู่ก็ได้

แต่มันก็จริงน่ะ ที่คุณคิดว่าอยาก คุยกับใครสักคน
มันอาจจะเป็น ใครก็ได้ ไม่ว่า จะเป็น พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ใครสักคน
ที่จะพอทำให้ ความเหงา รอบตัวผม มันจางหายไปบ้าง

ฉันไม่รู้หรอก ว่าตอนนั้นฉันอยากได้ ยินเสียงใคร
แต่ฉัน เพียงรู้สึกว่า อยากให้มีใครสักคนที่มานั่งอยู่ ข้างๆ กับเรา

ความเหงาอยู่ใกล้หัวใจคุณแค่เส้นบางๆ กั้นอยู่ แต่มันไม่ตายหรอกถ้า เราจะอยู่กับความเหงา
แต่เมื่อไรที่ คุณปล่อยให้ความเหงา กัดกินหัวใจจากคุณไป จนไม่เหลือ ความรู้สึก
วันนั้นแหละ ความเหงามันจะพรากจิตรวิญญาณจากตัวคุณไป

เวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า...
ยิ่งห่างไกล...ยิ่งโหยหา สิ่งที่ยากเกินไขว้ขว้า
.....เวลา...เดินอยู่เพียงลำพัง มีผู้คนมากมายที่ผ่านพ้นไป
บางครั้งโทษร้ายว่าเวลาช่างเดินไปอย่างรวดเร็วโดยไร้ความปราณี
เพียงจะขอให้หยุดไว้เพียงสักวินาที...ก็ไม่เคยมีใครขอได้
เพียงอยากจะย้อนให้หวนกลบเพียงแค่ซักอึดใจ...ก็ไม่มีใครเคยขอได้
....เวลา...เดินอยู่เพียงลำพัง มีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามา
บางครั้งโทษร้ายว่าเวลาช่างเดินอย่างเชื่องช้าราวกับจะให้จมอยู่ในความทุกข์ทรมานนี้นานแสนนาน
เพียงจะขอให้เวลาหมุนผ่านไปให้เร็วกว่านี้เพียงสักนิด...ก้อไม่เคยมีใครขอได้
เพียงอยากจะให้เวลาวิ่งเร็วข้ามไปสักวัน...ก็ไม่เคยมีใครขอได้


วันนี้...เวลายังคงทำหน้าที่อย่างซื่อสัตว์และภักดี
วันนี้...เวลายังคงเดินต่อไป ไม่เคยเกียจคร้าน

ฉันยังคงเป็นส่วนหนึ่ง...ที่เดินตามเธอต่อไป
ฉันยังคงเดินยอย่างเงียบเหงาเคียงคู่เธอต่อไป

เสียงอึกทึกภายนอกซ้อนแร้นไปด้วยความสุข ความสนุกสนาน ความทุกข์ ความเศร้าหมอง
เสียงอึกทึกภายนอกช่างรัญจวนและยั่วยวนให้ออกไปสัมผัส....
เสียงอึกทึกไม่อาจแทรกซึมสู่เสียงหัวใจอันว่างเปล่า...
เสียงอึกทึกยังคงมีต่อไป...เคียงคู่เวลา และ เสียงเงียบเหงาในส่วนลึกของหัวใจ

เวลาเดินผ่านไป...
ทุกวินาทีที่พ้นผ่าน...แม้จะมีใครมากมายเดินผ่านเข้ามา
...แม้วันเวลาอาจทำให้ลืมเธอได้ชั่วขณะ...
แต่สุดท้าย...เวลายังคงไม่มีวันหยุดหมุน
ยังคงวนกลับสู่ค่ำคืนเช่นเดิม...เปลือกตาเริ่มปิด
...แต่ใจก็ยังคงหมุน...เดินกลับไปสู่จุดเดิม
แล้วเวลาก็ต้องเดินต่อไป...จนรุ่งเช้า
....แล้วทุกอย่างก็จะหมุนเข้าสู่จุดเดิม
................................................................................
ความทุกข์ทรมานของวันนี้...ยังคงเป็นเหมือนเมื่อวาน
ความเหงาของวันนี้.....ยังคงอยู่ที่เดิมเหมือนเมื่อวาน
ความเงียบงันของวันนี้....ยังคงเฉกเช่นเดิมกับเมื่อวาน

เพียงแค่วันนี้...อาจมากกว่า หรือ น้อยกว่า เมื่อวานเท่านั้นเอง